ปัจจุบันอุตสาหกรรมแฟชั่นและเครื่องหนังของไทยมีการขยายตัวสูงขึ้น จนกลายเป็นอุตสาหกรรมหลักที่สร้างรายได้ให้แก่ประเทศเป็นอันดับต้น ๆ ขณะเดียวกันได้มีการนำนวัตกรรมและเทคโนโลยีใหม่ ๆ มาใช้มากมายที่แสดงให้เห็นถึงศักยภาพความก้าวหน้าของอุตสาหกรรมแฟชั่นไทยอย่างครบวงจร

ภาพรวมของอุตสาหกรรมแฟชั่นไทยในขณะนี้ว่า อยู่ในช่วงที่มีทั้งได้เปรียบและเสียเปรียบ เพราะถ้าใครปรับตัวทันก็จะได้เปรียบ โดยเฉพาะในเรื่องของการดีไซน์ การใช้นวัตกรรม และการสร้างเอกลักษณ์ความแตกต่าง ซึ่งอุตสาหกรรมแฟชั่นไทยเป็นที่น่ากลัวในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้พอสมควร เพราะดีไซเนอร์ไทยมีความเก่งและมีรสนิยมที่ดีจนเป็นที่ยอมรับ นอกจากนี้บ้านเรายังมีวัตถุดิบที่ค่อนข้างครอบคลุมทั้งหมด รวมทั้งมีกระบวนการผลิตตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ

ความสามารถตรงนี้หากหยิบมาใช้ครบถ้วนก็จะเกิดศักยภาพที่น่าสนใจมาก ประเทศไทยค่าแรงไม่แพงแต่ก็ไม่ถึงกับถูก ที่สำคัญเรามีต้นทุนฝีมือที่ดี ส่วนดีไซน์ก็ได้รับความร่วมมือจากดีไซเนอร์ใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้นมา ถ้าเปรียบเทียบกับประเทศจีนหรือประเทศเวียดนามที่เป็นผู้ผลิตส่วนใหญ่ยังไม่ได้มีแบรนด์เป็นของตัวเอง การที่ทั้ง 2 ประเทศเป็นผู้ผลิตที่เน้นราคาถูก ตอนนี้ก็เจอปัญหาเรื่องต้นทุน ค่าแรงที่เพิ่มขึ้นอย่างมากมาย ทำให้จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้ถูกมากกว่าประเทศไทยเลย แต่เป็นเพราะมีวัตถุดิบหลากหลายมากกว่าประเทศไทย

สำหรับเรื่องของการปรับตัวภาครัฐมีการส่งเสริมทุกปี โดยจะช่วยผลักดันดีไซเนอร์หน้าใหม่ ๆ ให้เกิดขึ้น หรือพาไปออกโรดโชว์ที่ต่างประเทศรวมทั้งมีดีไซเนอร์ที่เก่ง ๆ จากประเทศเรามาช่วยในการพัฒนาสินค้าให้กับผู้ประกอบการ ซึ่งจะช่วยให้สินค้ามีความแปลกใหม่ รวมทั้งมีความตื่นตัวในการพัฒนา จึงมีการนำเสนอนวัตกรรมใหม่ ๆ ที่ผ่านการวิจัยและลดปัญหาโลกร้อน เช่น การทำการวิจัยและพัฒนานวัตกรรมร่วมกับญี่ปุ่น อีกทั้งมีการนำเสนอนวัตกรรมอื่น ๆ ที่ได้ผ่านการวิจัยและพัฒนาร่วมกับสถาบันพัฒนาอุตสาหกรรมสิ่งทอ โดยได้พัฒนาสิ่งทอและผ้าผืนต่าง ๆ จากวัสดุธรรมชาติ เน้นความเป็น อีโค-กรีน มากขึ้น

กลุ่มอุตสาหกรรมสินค้าแฟชั่นและสินค้าเครื่องหนังปลายน้ำ ประกอบด้วย อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทยที่มีการนำเสนอนวัตกรรมใหม่ คือการตัดเย็บเสื้อผ้าโดยการใช้เครื่องเสียงอัลตราโซนิคมาช่วยในการตัดเย็บ ซึ่งนอกจากนี้ยังมีเทคโนโลยีอีกหลายรูปแบบ แต่รูปแบบหนึ่งที่ใช้นวัตกรรมใหม่ ๆ มาช่วยในการตัดเย็บคือ อุตสาหกรรมเสื้อผ้ากีฬา ที่เมืองไทยเป็นแหล่งผลิตที่ใหญ่ที่สุดรายหนึ่งของโลก และในแถบโซนทวีปเอเชีย ประเทศไทยเป็นเจ้าใหญ่ ๆ ที่ผลิตให้กับแบรนด์ยักษ์ใหญ่ที่มีชื่อเสียงในระดับโลก และเสื้อผ้าของแบรนด์ต่าง ๆ ก็มีการปรับตัวด้วยการใช้นวัตกรรมต่าง ๆ เข้ามาผลิตให้เสื้อผ้ามีคุณภาพ แตกต่างและมีลักษณะของการสร้างฟังก์ชั่นใหม่ ๆ ให้เสื้อผ้า เช่น เทคโนโลยีการบอนดิ้งตะเข็บ คือ ผ้าไร้ตะเข็บ ซึ่งเป็นการนำผ้ามาติดกันด้วยการบอนดิ้งที่ทำให้ไม่มีตะเข็บทำให้ไม่เกิดการระคายเคือง ตรงนี้จะสามารถตอบโจทย์โดยตรงของเสื้อฟุตบอลหรือเสื้อกีฬาที่จะต้องมีการเคลื่อนไหวเยอะ ๆ

อย่างที่เรารู้กันดีว่า การเปลี่ยนแปลงของสภาพสังคมและวัฒนธรรม ตลอดจนวิถีชีวิตในปัจจุบัน มีผลกระทบต่อวัฒนธรรมการแต่งกาย เนื่องด้วยแฟชั่นการแต่งกายเป็นสํวนหนึ่งของการสร้างภาพลักษณ์และสะท้อน อัตลักษณ์ของผู้คนในสังคม

ดังนั้นการสร้างสรรค์ผลงานออกแบบแฟชั่นจึงต้องเข้าถึงพฤติกรรมของผู้บริโภค ที่เปลี่ยนแปลงไป ตลอดจนรู้ทันแนวโน้มของสภาพเศรษฐกิจสังคม วัฒนธรรม และเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว เพื่อให้สามารถพัฒนาผลงานให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้บริโภคในยุคปัจจุบันได้

ถ้าย้อนกลับไปในสมัยก่อน ธุรกิจแฟชั่นในสมัยนั้น เราก็จะรู้จักกันในฐานะห้องเสื้อ ที่มีเจ้าของธุรกิจเป็นผู้ออกแบบ และตัดเย็บเฉพาะตัวลูกค้า แล้วก็มี แบรนด์เนมดังๆ ที่วางจำหน่ายในห้างสรรพสินค้าไม่กี่แบรนด์ ลูกค้าก็จะมีทางเลือกไม่มากนัก กระแสของแฟชั่นส่วนใหญ่ก็จะมาจากดาราภาพยนต์ที่เป็นพรีเซนเตอร์ให้ห้องเสื้อต่างๆ แล้วก็มีลงโฆษณาในนิตยสารดังๆ ไม่กี่เล่มในสมัยนั้น อย่าง นิตยสารขวัญเรือน นิตยสารกุลสตรี

แต่สิ่งที่ทำให้อุตสาหกรรมแฟชั่นในบ้านเรา ที่ออกแบบด้วยฝีมือของนักออกแบบคนไทย ยังไมได้รับความนิยมมากนักในยุคสมัยก่อน ก็เพราะว่า คนไทยเรานิยมของนอก มีความเชื่อมั่นในการออกแบบและตัดเย็บเสื้อผ้าจากเมืองนอกมากกว่าฝีมือของคนไทย ก็เลยเป็นโอกาสทำให้ผู้ประกอบการในไทย อย่างเช่น เครือสหพัฒน์ฯ ซื้อลิขสิทธิ์แบรนด์ดังๆ จากฝรั่งเศส อังกฤษ ญี่ปุ่น และ อเมริกา เข้ามาทำการผลิตในเมืองไทย และได้การถ่ายทอด Know How ทั้งด้านการออกแบบ และการตัดเย็บในระบบอุตสาหกรรม ก็มีส่วนทำให้อุตสาหกรรมแฟชั่นในบ้านเราเติบโตขึ้น ในช่วงประมาณ 20 กว่าปีที่ผ่านมา ซึ่งในยุคสมัยนั้น การสื่อสารทางอินเทอร์เนตยังไม่มีนะครับ เราก็อาศัยดูเทรนด์แฟชั่นจากนิตยสารต่างๆ ของต่างประเทศ

จนมาถึงเมื่อประมาณสัก 10 ปีมานี้ โครงการกรุงเทพเมืองแฟชั่น เป็นโครงการหนึ่งที่สร้างความตื่นตัว และสร้างความคึกคักให้กับวงการแฟชั่นเมืองไทยเป็นอย่างมาก มีการอบรม ให้ความรู้ และสนับสนุนการสร้างนักออกแบบแฟชั่นรุ่นใหม่ มีกิจกรรมประกวดผลงานการออกแบบแฟชั่น และสถาบันการศึกษาหลายแห่งก็เปิดสอนในหลักสูตรการออกแบบแฟชั่นขึ้นมา เพื่อรองรับการเติบโตของธุรกิจอุตสาหกรรมแฟชั่น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งวันนี้ โลกการติดต่อสื่อสารทางอินเทอร์เนต สามารถเชื่อมโยงข้อมูลข่าวสาร และองค์ความรู้ถึงกันหมดในเวลาที่รวดเร็วมาก ทำให้กระแสแฟชั่นจากประเทศผู้นำแฟชั่นอย่างยุโรป หรือ สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น สามารถแพร่กระจายมายังประเทศไทยได้อย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับผลงานของดีไซน์เนอร์เมืองไทย ที่สามารถแพร่กระจายไปยังประเทศต่างๆ ทั่วโลกได้อย่างรวดเร็วเช่นกันนะครับ

วันนี้เราจึงเห็นเสื้อผ้าแฟชั่นแบรนด์เนมต่างๆ ด้วยฝีมือคนไทยเกิดขึ้นมากมาย และกลายเป็นกระแสแฟชั่นที่กลุ่มผู้บริโภคที่มีกำลังซื้อในระดับต่างๆ ให้ความนิยมกันมากขึ้น

ธุรกิจเสื้อผ้าแฟชั่นในบ้านเราตอนนี้ก็น่าที่จะมีความคึกคักและเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยได้รับปัจจัยหนุนมาจาก Life Style และกำลังซื้อของผู้บริโภครุ่นใหม่ที่ให้ความสำคัญกับการแต่งกายมากขึ้น ประกอบกับการขยายตัวของธุรกิจค้าปลีก รวมทั้งการที่ไทยเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการค้า การท่องเที่ยวและเป็นแหล่งช้อปปิ้งสำคัญแห่งหนึ่งของอาเซียน ปัจจัยเหล่านี้ก็น่าจะส่งผลให้กลุ่มธุรกิจแฟชั่นหลายๆ แบรนด์สนใจเข้ามาทำตลาดและลงทุนขยายสาขาในไทยมากขึ้น

ในทุกวันนี้อุตสาหกรรมด้านต่างๆมีความสำคัญอย่างมากต่อเศรฐกิจไทย โดยอุตสาหกรรมนั้นมีการแปรรูปที่ครบวงจร ซึ่งแปรรูปจากของหรือวัตถุดิบให้เป็นวัสดุใหม่ เพื่อให้ได้ประโยชน์ตามความต้องการ โดยการใช้เครื่องจักร หรือแรงงานคนเข้ามาช่วย เพื่อให้ได้ผลผลิตทีละมากๆ ประเภทของอุตสาหกรรมนั้นมีหลายประเภท อาทิเช่น ท่ออุตสาหกรรม อุตสาหกรรมสิ่งทอ อุตสาหกรรมเครื่องปั้นอุตสาหกรรมเหล่านี้เมื่อนำไปขายยังท้องตลาดก็จะสามารถนำรายได้เข้าสู่ประเทศได้อย่างมหาศาล

ในทีนี้เราจะพูดถึงอุตสาหกรรมสิ่งทอที่นับว่ามีบทบาทสคำคัญมากต่อการพัฒนาเศรษฐกิจวงการแฟชั่นของไทย ซึ่งมีการผลิตที่ครบวงจร ด้วยการผลิตที่ครบวงจรนี้ทำให้มีอัตราการจ้างงานสูงขึ้น มีการขยายตัวที่รวดเร็วทำให้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการผลิตภายในประเทศ จำนวนเครื่องจักรเพื่อการผลิตของอุตสาหกรรมสิ่งทอทุกสาขาก็มีปริมาณเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก และด้วยทุกวันนี้เองแฟชั่นมีส่วนร่วมในชีวิตประจำวันของผู้คนมากขึ้น ร้านค้าปลีกต่างๆทุกตลาดทั้งในกรุงเทพและปริมณฑลต่างนำเสื้อผ้าแฟชั่นเข้ามาขายอย่างแพร่หลาย ตามย่านแหล่งชอปปิ้งยอดนิยม โดยส่วนใหญ่กลุ่มลูกค้าเป้าหมายจะเป็นวัยรุ่น ในขณะที่ทางด้านผู้ผลิตเองก็ยังเป็นคนรุ่นใหม่ที่อยู่ในวัยเดียวกันกับลูกค้า จึงทำให้รู้ความต้องการของลูกค้าในวัยเดียวกัน ดังนั้นการทำธุรกิจด้านแฟชั่นนับว่าไปได้สวย เพราะวัยรุ่นเป็นวัยที่มีความตื่นตัวในเรื่องของแฟชั่น จึงทำให้เกิดกำไรที่ค่อนข้างสูง การผลิตจึงมีมากขึ้นตามไปด้วย

ในสภาพเศรษฐกิจปัจจุบันนี้ ทุกธุรกิจคงหนีไม่พ้นการแข่งขัน รวมถึงด้านตลาดแฟชั่นเอง ที่มีคู่แข่งอยู่ไม่น้อย เกิดการแย่งชิงลูกค้า มีร้านระดับเดียวกันเกิดขึ้นมามาก ทำให้ตัวลูกค้าเองสามารถเลือกได้มากขึ้น ทำให้ลูกค้าที่เคยมีกระจายไปยังร้านอื่นๆ ซึ่งจะทำให้เกิดต้นทุนการผลิตสูงแต่กระจายสินค้าออกไม่ได้ เพราะลูกค้ามีทางเลือกไปซื้อร้านอื่นมากขึ้น นอกจากนี้ยังเกิดปัญหาการเลียนแบบ ที่ขายสินค้าเหมือนๆกัน มีการตัดราคากันเกิดขึ้น ทำให้เจ้าของธุรกิจต้องหากลยุทธ์เพื่อดึงดูดลูกค้าไว้ ก็คือพยายามหาเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง และช่วยประคองธุรกิจให้อยู่รอดต่อไปได้

อุตสาหกรรมสิ่งทอ คืออุตสาหกรรมแรกของไทยที่เป็นตัวกระตุ้นเศรษฐกิจภาคอุตสาหกรรมของไทย มาเมื่อหลายสิบปีก่อน ผ่านการพัฒนามาเป็นระดับ จนถึงตอนนี้เรามองไปถึงคำว่า “อุตสาหกรรมแฟชั่น” ซึ่งแต่ละปีมีมูลค่าการค้ากว่า 5 แสนล้านบาท ซึ่งไม่ใช่แค่เพียงเสื้อผ้าเท่านั้น แต่ยังรวมถึง ภาคอุตสาหกรรมผลิตต้นน้ำถึงปลายน้ำ ทั้งเครื่องหนัง สิ่งทอ ฟอกย้อมค้าปลีก- ค้าส่งสินค้าแฟชั่นและถึงตรงนี้เป็นช่วงเวลาที่กำลังจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้ง “มุมมองนักบริหาร” ว่าผู้ประกอบการไทยจะต้องปรับตัวครั้งใหญ่รับเวทีอาเซียนในอีก 2 ปี ข้างหน้า เพราะผู้ประกอบการจะต้องรับมือการแข่งขันที่รุนแรง พร้อมปรับบทบาทจากผู้รับจ้างผลิตสู่การสร้างแบรนด์ของตนเองควบคู่กัน

ก่อนหน้านี้ภาครัฐพยามสนับสนุนให้ผู้ประกอบการไทยสร้างแบรนด์ของตัวเองขึ้นมา ผ่านกิจกรรมหลบายรูปแบบ และมีเวทีที่จะให้ผู้ประกอบการไทย ได้โชว์ผลงานที่ได้พัฒนาขึ้นมา เช่นงาน BIFF&BIL 2013 หรืองานแสดงสินค้าแฟชั่นและเครื่องหนัง หรือ Bangkok International Fashion Fair and Bangkok International Leather Fair 2013 (BIFF&BIL)ซึ่งเป็นงานใหญ่ในการผลักดันสินค้าแฟชั่นไทยสู่ผู้ซื้อทั่วโลกในแต่ละปีมูลค่าการส่งออกอุตสาหกรรมแฟชั่น มีมูลค่าการส่งออกมากว่า 500,000 ล้านบาท ซึ่งอุตสาหกรรมแฟชั่นนั้น ถือว่าเป็นภาคอุตสาหกรรมที่ใหญ่เกี่ยวโยงในหลายอุตสาหกรรม ไม่ว่าจะเป็นอุตสาหกรรม สิ่งทอ เครื่องหนัง เครื่องนุ่งห่ม ผ้าไทย อุตสาหกรรมฟอกหนัง ค้าปลีกแฟชั่น

นอกจากนี้การแข่งขันภายในและภายนอกประเทศ จึงไม่ได้อยู่บนเงื่อนไขเดิมๆ ที่เน้นราคาถูกอีกต่อไป อุตสาหกรรมสิ่งทอ แฟชั่น เสื้อผ้า เครื่องหนังและเครื่องประดับของไทย จึงต่อหาทางออกด้วยการสร้างความสามารถในการแข่งขันในหลายมิติ โดยเฉพาะการสร้างภาพลักษณ์การเป็นผู้นำแฟชั่นในภูมิภาค การนำเสนอสินค้าที่มีความเป็นตัวเอง เตรียมสินค้าที่เหมาะกับตลาดที่ต่างกัน การวิเคราะห์ความต้องการของบายเออร์แต่ละประเทศ การสร้างภาพลักษณ์ประกอบการขายที่ถูกนำเสนออย่างดี และสอดรับกลุ่มเป้าหมาย กิจกรรมที่ได้ผลักดันและส่งเสริมให้เกิดเครือข่ายทางธุรกิจใน อุตสาหกรรม แฟชั่น และเครื่องหนัง ระหว่างผู้ประกอบการไทย กับผู้เข้าร่วมงานจากต่างชาติ Fashion Show การเดินแบบแฟชั่น ใน คอลเลคชั่นล่าสุด จากแบรนด์ชั้นนำทั้งไทย และต่างชาติ รวมทั้งนำนวัตกรรม และ อุตสาหกรรมการผลิตใหม่ล่าสุด ทั้งจากสิ่งทอผ้าผืน เครื่องหนัง และอุตสาหกรรมรองเท้า มานำเสนอด้วย